Yazıyı görüntülüyorsunuz Bloğumdaki toplam 12 kategoride yazılmış 292 yazıdan en güncelleri gösteriliyor. 18.10.2017
Bu yazı 01.05.2014 tarihinde yazıldı. O günden bu güne bir çok şey değişmiş ve yazı geçerliliğini yitirmiş olabilir.

Pembe Kulaklık

3 sene önce yazıldı, 186 kere okundu. 5

Yine bir öğlen. Yine bir “tesadüf” ve “acayiplik” vardı dudaklarımda. Günün ortasına kadar uyuyormuşum gibiydi öğlen çayımı yudumlarken karşıma baktığımda. Tam da karşımda.. Pembe Kulaklık! Evet, hala aynı yerinde, yanakların hemen altındaki “gül” bahçesine yakın, az biraz dudaklara doğru.

Anıların arkası dönüktü ne yazık ki. Hatta kaçar gibiydi adımları. Mekanın havasından, pembe kulaklığın ne kadar somurttuğunu, yüzünün ne kadar asık ve üzgün, özlemiş ve suskun olduğunu anlayabiliyordum. Yine de o havaydı birlikte soluduğumuz, bir anlık da olsa. Hava derken, susamış umutlardı soluduğumuz. Bir anlık.

Sonra, sesi kısıldı şarkının. Gelişmiş savaş oyunlarında ölmeye yakınken gördüğümüz video efektini yaşadı kalp denen kan pompası. Ayağım masanın kenarına çarpsa ölecektim, o kadar derin.. Neyse ki tek başıma değildim milyarlık nüfusa sahip gezegenimizin tam da o oturduğumuz kafesinde. Bir an gidip geldi gözlerimden görüntü ama artık görebiliyorum derken, taze çayım geldi önüme. Üç şekerli.

” Bir kez bile dokunmadan, gözlerim gülüverdi. “

Titrerdi ayaklarımızın bastığı yer bir adım ilerlediğimizde, özlemden. Yağmur yağardı, ıslanırdı heyecanla yüzümüz gözümüz. Islak banklara otururduk, ıslak yapraklar düşerdi omuzlarımıza. Suyun, yağmurun, çamurun bir anlamı olurdu akşam vakti durduk yere.

En önemlisi, gülerdik sebepsiz. Otobüs durağında minibüs beklemezdik. Gülüşlerimiz bittiğinde binerdik ilk gelen minibüse. İnsanlarla karşılaşırdık, onlar da gülerdi ve devam ederdi yağmur. Yastığa başımızı koyup uyumamızı beklerdi durmak için. Ama biz her sabah uykusuz giderdik dersaneye ve işe. Ağzımıda önceki günün mizahı olurdu. Bir kaç kelime söyleyip içimizden, kendi kendimize hatırlatırdık akşamı. Sonra özlerdik.

Gönülden teşekkürler.

BENZER  Rögar Kelebeği Ve Biz

Konuyla alakalı bir şeyler yazabilirsin.

Bunlar da ilgini çekebilir.

Nazım YILMAZ

A webmaster, working with music.

1994'ün Haziran'ında Beyşehir/Konya'da dünyaya gelmişim. O zamanlar, gerek tombikliğim gerek yeşil gözlülüğüm sebebiyle gören herkes tarafından el üzerinde ( hatta defalarca havaya atılıp tutulma gibi ) tutulmuşum.

Bebekliğim Konya'da bir köyde, çocukluğum İstanbul'da geçti. İstanbul'da başladığım iş hayatına doğduğum yer, Beyşehir'de devam ediyorum.

İZLEDİM

Mini Yabancı Diziler : Yüzde 3 Dizisi